hipnogojik bir sürecin, Kendinin dışına düşerek kendi temsili ölümünü görmek için ,diş köklerinde üreyen düşün yarattığı acıya izleyici olabilmek için kaç kere daha nefesimi boşluklarıma gömeceğim.. yaratılan bu imgelemin içinde nefesime yapışık ölüm ikizim… son çıplak haliyle bedenime diş köklerimden tekrar girdi.. tüm boşluklarını yerçekiminin katışıksız çekimine teslim eden, yerçekiminin tüm hakimiyetini bedenimin üzerine örten nefessizliğim, ölüm ikizime dönük olan göz kapaklarımdan orantısız bir düşün çıkışına sadece müsaade ediyor… tüm çığlıklarımı boşluklarıma gömerek dolduran nefessizliğimin yarattığı içsel doygunluk,orantısız düşlerimin metafiziksel serapsı bedenini serbest bırakıyor gözkapaklarımdan.. bir pleroma bu,aşkın taşkınlığıyla yansıyan ,içkin bir phantasia kataleptike..beden ve yerçekiminin kaynaşma noktasında uzanıyor,yerçekiminin tüm kıskanç çekimine rağmen bedenin ona dokunduğunda ona teslim olmamanın verdiği bir kibirin dikelişiyle bedenin tek sarımlık boşluğunda süzülüyor..yerçekiminin tüm eşsiz kokularına rağmen bedenin soğuyan bölgelerine doğru kıvrılıyor….hayal yerçekimini temsil ederek kişisel nesnelerin bilinçli beklentilerini yüzeye gömerken,ölü ikizim pleroma imgelem oluyor,kendine özgü bir yaşamı,simgesel görüntülerin kendine özgü mantık uyarınca gerçekleştiği sahici bir bilinçli usun araya girmediği bir güzellikle kendini temsil ederken ölüm ve yaşam arasına gömülen nefesim,var ile yok arasında nefessizliğim, taşkın seyreden bir cüretkarlıkla zorluyor tüm boşluklarımı…tüm bedenimdeki kemikleri de parçalayıp içine alarak büyük bir organik kan kozasına dönüyor..yerçekimine inat gökyüzüne yükseliyor,yüksek basınç alanında uç vererek patlayıp tüm gökyüzünü kırmızıya boyuyor..bilinçdışından bilinçiçine doğru yağan bir yağmur damlasına karışan nefesim,serapsı görüntümün simetrisini bozuyor,parçalara bölünen görüntüm yerçekiminden uzaklaştıkça,nefes almaya başlıyorum,kemiksiz cesetler yağıyor üzerime,kendine doğru işleyen zamanın üzerinden geçerek gözlerimi açıyorum…dudaklarımdan sen dökülüyorsun…per veram imaginationem et non phantastica da ben sen oluyorum……
