Jaconde’nin yüzünde ters açıdan düşmüş acının, dudaklarının çapraz koordinatında güşlümseyişe itilmesi ,zorlanımlı itkilerin mağduru geri çekilmiş gözlerinden düşerken, yer değiştiren nesnelerin anlamını gözlerden uzaklaştırarak yüzde bırakılan cinayet sonrası delileşmiş nesnenin varlığı gibi,aynadan bana ihanet eden yüzümün fonda anlam telaşını hatırlatıyor… bu anlamın suça bulanmış izlerini temizlemek istercesine itkilerle yüzümdeki ifadeleri yıkıyorum..bu gün yine kendimi anlamın yer değişimine itilen bir karabasan seronomisinde buldum…yine suçlu…. ayna karşısında ,kendime arkadaşım….suçumun infazını gözlerim veriyor dudaklarımla..ifade içinde ifade saklayan bir puştum..ölümüm kendime…
