Hazzı sağlama alma adına,aynı miktarda hazza yol açan eylemlerin bir saat döngüsünde heryerde olma arzusunun,hexis dönüşümleri..heyecanların bile belli bir sistematikle işlediği görgüsel şiddet içimde varlık adına dönüyor…zaman probleminin hipotetik ikiciliğiyle dış dünyanın bir çıkarımla anlama dönüştürülmesinin ,duvara kıstırılmış alanda sıkışmış zamanın fotoğraflarından yansıyor…oturduğum yerden düşünüyorum..bazen sadece oturuyorum..bazen sadece izliyorum..kendimin dışına düşüp ,kendim olmayan bir zamanı fotoğraf karesinde izliyor,bazen de zamanın içinde resimlenip izleniyorum…sonra..sonra beynim elini uzatıp zamanda bir şeyler aranıyor,çevresinde sadece boşluk ve hiçlik bulduğu zamanda ellerinde kendi görüntüsüyle kalıyor.sonra, sonra kendime dönüp çaresizlikle sarılıp ,yabancılığı umursamadan inanmaya çalışıyorum…gerçek mutluluğa ulaşabilmenin ,şimdiki hazlarla gelecekteki acılar arasında denge kurulması gerektiğine. İnanmaya çalışıyorum…haz ve acı arasında hesap tutarak elde etmeye çalışıyorum..farklı değerlerin hesapları da olsa ,ciddi farklılıkları da olsa haz birimini ve acı yoğunluğunu hesaplayarak dış dünya çıkarımlarında bulunuyorum…kapsamını genişlettiğim alanın içinde mutluluğu çıkarımla dengelemek mutlak doğrumu..inanmaya çalışıyorum..
