İnanılmaz keyifli bir gün,peguy’den amaçlarını yitiren ve boşuna dönüp duran insanları konu edindiği şiiri okurken,kimi zaman hissettiğim duyguları bu gün aldığım ve artık gitmek için gün saymaya başlayacağım enfes haberle hissetmiyor oluşumdan olsa gerek,bir kez daha okudum
Uzun ve çamurlu yolda dolaştıktan sonra
Tapınağın eşiğini aşmadan önce
Ayaklarını iyice temizler içeriye girmek için
Çünkü yolların çamurları kirletmemelidir tapınağın taşlarını
Ama bir kez ayaklar temizlendi mi
İçeri girmeden önce
Ama bir kez içeri girildi mi
Artık ne ayaklar düşünülür
Ne tapınağın taşları
Bir kez silinen ayaklar unutulmuştur artık
Bakışlar yalnız sunak’a çevrilmiştir..
Başını çevirip kendi ayaklarına bakması yada arzu edilen amaç için önüne doğru bakması,işte ikilem buradadır,amaca yaklaşmak yaya yaklaşmak istiyorsam,her adımda ayaklarımın tozlarını sildiğim zaman oraya varamam..sanırım çok çelişki yaşamayacağım garip bir burukluk çökse de üzerime alışkanlıkların lanet bağımlılığının yarattığı durumun etkisidir..bu günde tüm çağrışımları ayakla zenginleştirdim..ciddi ciddi ayak fetişistimiyim neyim..bu günden itibaren gideceğime gün saymak yerine sevdiklerimin hepsini kucaklayacağım,hatta sevmediklerimi bile…
