bakış açının dışına düşen her parçalanmış görüntüden yansıyan enerjinin içindeki nisbi boşlukta,varoluşsal müstehcen bir çıplaklık yansıyorsa unutma,ahlaki bir örtü için senin düşseline takılanların tümü senin içeriklerindir..cesaretin varsa kendine,soğan soyar gibi kat kat örtülerini çıkartırken sorgula kendini.. sonsuz olma yolunda denetimi ezerek bedende verdiği yola mutlaklık kazandır elindeki kalan son zar örtüsünden bakarken kendine. insan çıplaklığıyla bakıyorsa kendine yolun daha uzun;hem olasılıklar görüş gücüne,hem sonsuzluk bakış açısına,hem de sınırsızların,zorunlulukların ve gerçeğin algılanması gereksinimi bedeninde,içine koyabileceğin bir sen daha var yolun sonunda..ve birde içine sığdırılabilecek enginlikte soyut sevgi;duygusal boyutta buharlaşan düşlerin,jelatinden ter damlalarında yüzülesi bakışların,tuzdan ayrılmış bıcak ucu ayakların,yasak sevişmelerin süngüleşmiş elleri,rüzgerın rodosla acı acı estiği tepeden tırnağa suretin,içindeki boşluklarını dolduran tüyden hacmi zevklerin,sen bir faşistsin dediğin öfken,maskeli karnavala bürünen nefretin,yakıcı titreşimleriyle,civaya dönüşen kinin,yıkanacak..fırça darbeleriyle boyanmadan saf halini bırakacak,bedeli ödenmemiş insanın metaformoz hallerini düşünmeyecek belkide kafka bir daha,ve bir daha daha düşünmeyecek insan..başkalaşmadan kalkacak yataktan,en yalın haliyle gözlerini açtığında bakışları bakış açısının dışında kalan nispi boşluklarda aramayacak kendini,seni aradığı kadar..
