Sayfalar

31 Temmuz 2010 Cumartesi

..............

sıçramalı yakınsak bir evrim,oturduğum yerde karmaşık olarak bıraktığım dökümanların içinde savrulduğum sanki bir çeşit yerçekim kuvvetine bir entropiye benzeyen psikolojik çok güçlü ve kaçınılmaz bir gözlemci konumundaki bir anormalliğe uzun süre göz yumacak bir itaatkarlıkla donakalmıştım..korumak için kendimi zorladığım,bu tetikte donma hali,bir farkındalık durumu beni ortamıma yabancılaştırıp başka yasaların hüküm sürdüğü bir evrende yaşayan birine dönüştürdü .alel harflar bedenimimden sıvasını döker gibi dökülüyor,çok yakında antikorlar bana karşı eyleme geçecekler,beni bulacaklar,ve ardından bir yabancı bedene veya bir metobolik artığa yapıldığı gibi ya içlerine katıp,ya da dışarı atacaklar..örgün organizmanın tüm işlevini gözlemdiğimiz ,içinde yaşadığımız evren hepsi bu sistemli organizma işleviyle hareket ediyor;kişisel yazgılar(genetik hastalıklar) çeşitli organlar,bezler ve onun damarlarında akan organik yuvarlardık..ve bir gün açlıktan gözü dönmüş varlıkların ağzından salyalar akarak yemekhane binasına doğru yığıştıkları saatte giriş holünü gözledim.zihnimde bir anda tıpkı bize benzeyen şu gaddarca meşgul,ilkel,kör böceklerin ki gibi,insan-karıncaların hıncahınç dolu yuvası halindeki ipnotik kuruluşuşların ürkütücü görüntüsü geçti..ve insanların tüm olumsuz duyguların gizemli etkisiyle,kendilerini bu dünyaya bir sinek kağıdına yapıştırırcasına yapıştıklarını görmek dehşet vericiydi....ve evren sinyal veriyor,hormonal düzensizlikleri başladı ..regl dönemleri uzuyor düzensiz kanamaları var..şidettli kanamayla endometriumu çözülüyor..aynı bedende çift varlık dediğimiz,çıkışı olmayan noktada ebediyen bereber mutlu yaşıyacağımızı düşündüğümüz geniş otlaklara  kan ulaştı,içindeki evren kan kaybediyor,varoluşun su alıyor,içimdeki evren kan kaybediyor..asıl hedefi unutuyorsun,oyun bilmeyen oyun yaratamayan unutur,su alır varoluşu,çoktandır aynı rolü oynamaktan rolün kendisi oldun...içime hapis olmuş bir evren,rolün kendisi oldu...genetika popülası sayıklamaları dilimden dökülürken,gözüm gökyüzüne takılıyor..kalın zaman-uzam perdesinin ardında,insanın gerçeklik diye nitelediği,yaşamın gölgelerini,büyük,rengarenk olaylar,olgular ve koşullar sirkini yansıtan sihirli lamba,bulutların arkasından çıkıp tüm insanlara gölgelerini bahşediyor..