Kendi bilişimin ,dokunarak öldürdüğüm duyumlarla tecrübe edilişini sınıyorum.. gelişi güzel beynimde çizdiğim resimlerle canlandırıp,tecrübe edilenlere ruh katarak içiyorum..içimdeki tüm arzuyu boşaltacağım nesneyi belirliyorum.. kristal bir kadeh,kadehin şeklini içimdeki arzuya giydirip ,arzularımın maskelendiği,öğrenilmiş rollerinden kurtulması için içimdeki tüm sıvıyla doldurarak boğmak istiyorum..her boğuşumda bir varoluş damlası düşüyor dilime,dilimdeki damla özünü ve saflığını koruyarak maddeye karışmaması için,içimde yaşananların dışında dilimde durması için nefes almıyorum,tutkularım bedenimin içindeki sıvılarla zihnimden bağımsız bir şekilde damla kozaları şeklinde dilime düşüyor…kendine bir ilke edinmek için yenileşiyorlar..doğa gerçeğine karşı dilimdeki damlayı,nefes almak için feda ediyorum,tükürüyorum,dolu kadehleri boşaltıyor..her damla kozası kelebeğe dönüşüyor gözlerimde sadece bir gün yaşayarak yeniden ölüyor
