duran adam ve bakış açısının karesi

Duran adamın televizyon ekranındaki donmuş profili –bu donmuş hayaletimsi imgenin desteği sayesinde, kitleler normalleşir. Belki, bu karenin gizemli etkisi duran adamın ölmemiş olduğu gerçeğinde yatar. ve beklide bu tuhaf bulaşkan kitlesel özellik ,duran adamın bu bakış açısı karesinden,kitlelerin nesnel karesine dönmememiz gerçeği içinde geçerlidir.duran adamın televizyondaki donmuş profilinin bakış açısı karesi sonsuza kadar ısrar eder,bakış açısı karesinin çerçevesini parçalar ve böylece artık belirleyici bir öznenin görüşüne bağlı olmayan fantazmatik imge otonomisini kazanır.artık birinin gördüğü şeyin imgesi değil,öznenin bakışının desteğinden yoksun kaldığı zaman bile varlığını sürdüren kendinde bir bakış açısı paradoksudur.bu kare yine başarısız dikişin yarığını dolduran arayüzdür.duran adamın bakış açısı karesinin,yani onu diejetik bir kişiliğe yeniden bağlayacak bir ek karenin o son dikişinin namevcut olması,bu kareyi metafizik yüce nesneye çevirir.