-imgesel öz;aralıksız değişim akışı boyunca varlığını sürdüren sağlam biçim
-efendi-gösteren değişen anlamlandırmalara kap işlevi gören içi boş gösteren
-gerçeğin güçten düşürücü aynılığı,simgeleştirilmesine direnen ve bu haliyle çok tekrarlı simgeleştirme sürecini tetikleyen travma
önce gerçeğin aynılığı sabit bir simgesel belirlenime indirgenir sonra simgeselin kendisi imgesele indirgenir (lacancı simgesel'in eninde sonunda pıhtılaşmış,şeyleşmiş,imgesel akıştan başka bir şey değildir.)
OYSA
SADE ;insanın iyiliğine aykırı çalışan,bu kendini engellemede doyum bulan,patolojik,olumsal bir tutumun paradoksal olabilirliğini ortaya koyar (freudçu ölüm dürtüsündeki esas nokta yararcı egoizm kuralının patolojik gerekçelerle askıya alınabilmesidir.)
