Başkalarıyla birlikteyken taktığın maske (oysa bu maskenin arkasındaki gerçek kişiye sızmaya can atan bir sen olabilirliğini düşünen) özel yaşamdaki kişiliğin arasındaki tuhaf benzerliğin beklenenin tam tersiydi (içindeki simgesel rolle tam özdeşleşmiş),içindeki simgesel rolün kendisi patolojik kişilik özelliklerin haline gelerek olumsal bir kişisel alışkanlığa dönüşmüştü..bekleyen şey yansımalı bir unsurla yetinmek mi zorundaydı.
Saf olabilirliğin boş göstereni
Belirli bir simgesele uzama kabul jestiyle;nihai sıfırlığının içinde sözcelem öznesi;zayıflığının temel matrisi,tarihsel gerçeğinin endeksi olarak işlevlenirken,formel sınırlılıklar içinde öznenin öznel içeriğini dile getirmesi için uzamı açan yalnızca öznenin dolaysız tözel varsıllıktan yabancılaştığı ,boşluğu yoklayan bir yaratan isen,dakikliğe indirgenme…
Boşluğun basit ve dolaysız bir dolgusu olarak algılanırsın..
