Alternatif olası bir dünyalar çizilimi değil fillat dilinimi içinde bir kayboluş benimkisi.günümüzün benzer eşiğine yaklaşan çizgisel merkezli bir anlatının beklide çok biçimli bir akış olarak anlatan algısıyım ve belki de bu şekilde kavrayan.çoklu gerçeklik yorumlarının arasında sızma yapan edimsel evrime ivme kazandıran bir olumsallığın,farklı yöne saptığı bir paralel editleme içerisinde kendini tüketerek çoğaltan bir sistemin adeta yeni yaşam algısı içinde tekleşen biçimsiz yalnızlığıyım..hislerim karşısında tecrit edilmiş karikatürize homunkulus’tan farkım yok…
Uçuyorum, ben bir yerden bir yere
En yetkin anlamda ortaya çıkmak istiyorum
Duramıyorum
Şu şişemi kırmaya çalışıyorum
Ancak, şimdiye değin gördüklerimin arasına
Girecek gücü kendimde bulamıyorum
Şunu söyleyebilirim, sana, güvenerek
Ben iki bilgenin yolunda yürüyorum
‘’doğa ‘’, ‘’doğa’’
Bunlardan ayrılamam ki ben istemem
Onlardır yeryüzünün yaşamsal içeriğini bilen
Biliyorum ki deneyle öğrenebilinirim
Aklın en uygun, en güvenilir yoluna da…
……
Bırakında yanınızda yürüyeyim
Bende varolmak istiyorum artık..
İki imge arasındaki alanda geçmiş zaman tarihselliğini düşürmeden ,standart yordamlamayla taşıyan bedenim,yaşam deneyimlerinin kokusunu taşıran hislerimi çoklu koşut kader dizgesinde istiflemişlerin arasında öznel çekimle sahneliyor
