solunmuş koku

zamanın kurallarından sıyrılmış bir dakika ,kendisini iyi hissetsin diye zamanın kurallarından sıyrılmış insanı içimizde tekrar yaratır.az önce 17:30 gibi aklıma gelen üç anının bana düşündürdüğü,zamanın dışında yer alan ben'in gelecekten nasıl bir korkusu olabilirdi ki ?

o günkü havayı beleğimde tasvir ederken ,belleğimdeki resimleri bu şekilde katologlarken,bencilce bir koleksiyoncu hazzıyla,doğrusu hayatta güzel şeyler görmüşüm diyebiliyorum kendikendime..



Elbette bu izlenimlerin farklılığını belleğim saptıyordu,aslında tekdüze unsurları değişik bileşimler halinde düzenliyordu sadece..


Ama bu üç anı farklıydı, benliğimi kafamda yüceltmek yerine aksine benliğin fiili gerçekliğinden kuşkuya düşürüyordu nerdeyse ve seni sevmiş olmanın duygusu ,bu duyguya karışmıyordu,acı anılar hep ölülerle ilgilidir,oysa ölüler kısa sürede yok olur ve mezarlarının çevresinde bile,doğanın güzelliği sessizlik temiz hava kalır sadece..

Kim ne hissettiğimi anlayabilir