Bugünün güne ait olmama isteği ve disiplinsizlik hali,
zamanın şeklini bozuyor… rastlantısaldık evet, ama bu hal, ani değişimleri tetiklerken bugünü bu gün
yapan ben değilmişim hissi beni çıldırtıyor…ölçüsüz nitelikteki şey’in bugün
olmasından korkuyorum…etraflıca ilişkilendiriyorum malina’yla ve hemen bulup karalıyorum,
okuyorum
“Yalnızca zamanı belirtirken uzun uzun düşünmek zorunda
kaldım,çünkü insanların her gün “bugün” demelerine dahası demek zorunda olmalarına
karşın,benim için “bugün” diyebilmek neredeyse imkânsız;örneğin insanlar
bana-yarın bir yana-bugün ne yapmak istediklerini bile
anlattıklarında,çoğunlukla sanıldığının aksine,daldın bakmaya değil,ne
yapacağımı bilemediğimden, çok dikkatli bakmaya başlıyorum,”bugün” ile aramda
işte bu denli umutsuz bir ilişki var:Çünkü bu Bugün’ü ancak delicesine bir
korkuyla ve koşarcasına yaşayabiliyorum,Bugün olup bitenler üzerine ancak böyle
bir korkunun pençelerinde yazabiliyor ya da konuşabiliyorum. çünkü Bugün üzerine yazılanları
hemen yok etmek gerekir; tıpkı bugün yazılmış ve yerine hiçbir Bugün’de
varamayacak mektupların, bu nedenden ötürü yırtılması, buruşturulması,
bitirilmemesi, yollanmaması gibi.’’
Ingeborg Bachmann, Malina
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder