ilk önce umursamazlar ve sanki korkunç bir şey olmamış gibi davranırlar
sonra birbirleriyle temas etmekten kaçıp özel hayatlarına çekilirler
sonra inaçlarından medet umup alaylar düzenlemeye günahlarını itiraf etmeye başlarlar
sonra kendi kendilerine ne halt olacaksa olsun,vakit varken hayatın keyfini çıkaralım deyip kendilerini bütünüyle sekse,yemeye ve içmeye verirler
en sonunda yine ilke dönerler
hayata dönüp yine korkunç bir şey olmuyormuş gibi davranırlar…
ötekiliğin tam yüreğinde,aynı ‘nın kendi efendilik yapımızın öbür yüzüne rastlamak,bir rastlantımıydı,değil elbet ,kurum mantığının düz anlamıyla figürleştiği möbius şeridinin öteki tarafından aynı anda hareket etmekti bunun adı ve booooooom ......kendine çarpmak hissiyle ,gerçekliğin içinde hiçbir yeri olmayan bir şeye yer bırakan karanlık noktanın işlevinin askıya alındığı ,gerçeklik hissinin kendi sininde kayboldu yokoluşlar…
