kurban,celladını bir daha gözüne gözükmeyeceğine nasıl ikna edebilir ki..
yaşam kendinin fotoğrafı,bir başka şeyin,ulaşamadığımız ama oracıkta,atılsak bir sıçrayışta,elimizin altında bulabileceğimiz bir şeylerin yorumu...ama bu sıçrayışı yapmıyoruz..
beni en çok sarsan bir önce gördüğüm düşü unuttuğumu anımsıyor olmam.yazgısal unutuş ve birden değil an be an.düşün uyanıklığa çarpması gibi..
imago mundi....oh kalbim,kalkma ayağa,bana karşı tanıklık etme sakın..
